ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യരാശിയുടെ ആയുസ്സ് അവസാനിക്കാറായോ?

ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യരാശിയുടെ നിലനിൽപ്പ് ഇനിയെത്ര കാലമുണ്ടാകും എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഗണിതശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തമായ ‘ഡൂംസ്‌ഡേ ആർഗ്യുമെന്റ്’ (Doomsday Argument – ലോകാവസാന വാദം) ശാസ്ത്രലോകത്തും പൊതുജനങ്ങൾക്കിടയിലും വീണ്ടും സജീവ ചർച്ചയാകുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് മാധ്യമമായ ‘ദി മെട്രോ’ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പുതിയ റിപ്പോർട്ടാണ് പതിറ്റാണ്ടുകളായി ശാസ്ത്രജ്ഞരെയും ചിന്തകരെയും കുഴക്കുന്ന ഈ വിഷയത്തിലേക്ക് വീണ്ടും ജനശ്രദ്ധ തിരിച്ചത്. നമ്മൾ കരുതുന്നതിലും വളരെ വേഗത്തിൽ മനുഷ്യവർഗ്ഗം ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഇല്ലാതായേക്കാം എന്നാണ് ഈ സിദ്ധാന്തം പങ്കുവെക്കുന്ന ആശങ്ക.

പ്രപഞ്ചത്തിലോ ചരിത്രത്തിലോ മനുഷ്യർക്ക് മാത്രമായി സവിശേഷമായ ഒരു സ്ഥാനവുമില്ലെന്ന ‘ദി കോപ്പർനിക്കൻ പ്രിൻസിപ്പിൾ’ എന്ന ആശയത്തെ മുൻനിർത്തിയാണ് ഈ സിദ്ധാന്തം രൂപീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. പ്രശസ്ത ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ബ്രാൻഡൻ കാർട്ടർ ആദ്യമായി അവതരിപ്പിക്കുകയും പിന്നീട് ജെ. റിച്ചാർഡ് ഗോട്ട് വികസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത ഈ വാദം, വരാനിരിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക ദുരന്തത്തെക്കുറിച്ച് പ്രവചിക്കുന്ന ഒന്നല്ല. പകരം, ഇതൊരു ഗണിതശാസ്ത്രപരമായ കണക്കുകൂട്ടൽ മാത്രമാണ്.

ഭൂമിയിൽ ഇതുവരെ ജീവിച്ചിരുന്നതും ഇനി ജനിക്കാൻ പോകുന്നതുമായ ആകെ മനുഷ്യരിൽ ഒരാളാണ് നിങ്ങളെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുക.

ഈ ഗണിതശാസ്ത്ര മാതൃക അനുസരിച്ച്, മനുഷ്യവർഗ്ഗം അതിന്റെ ആകെ ആയുസ്സിന്റെ പകുതിയിലേറെ ഇപ്പോൾത്തന്നെ പിന്നിട്ടുകഴിഞ്ഞിരിക്കാനാണ് കൂടുതൽ സാധ്യത.

ഇതിനർത്ഥം, നമ്മൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന അത്ര വലിയൊരു ഭാവി ഇനി മനുഷ്യരാശിക്ക് മുന്നിൽ ബാക്കിയുണ്ടാകാൻ സാധ്യത കുറവാണെന്നാണ്.

നിലവിലെ ആഗോള സാഹചര്യങ്ങളായ കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം, ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് (AI) ഉയർത്തുന്ന വെല്ലുവിളികൾ, പുതിയ മഹാമാരികൾ, ആണവയുദ്ധ ഭീഷണി എന്നിവ മനുഷ്യന്റെ നിലനിൽപ്പിനെ ബാധിക്കുമെന്ന ഭയം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനാലാണ് ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന് ഇപ്പോൾ പ്രസക്തിയേറുന്നത്.

അതേസമയം, ഈ ഗണിതശാസ്ത്ര വാദത്തെ മനുഷ്യ വംശനാശത്തിന്റെ അന്തിമ തെളിവായി കാണേണ്ടതില്ലെന്ന് പ്രമുഖ ഗവേഷകർ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഭാവിയിലെ സാങ്കേതിക വളർച്ചയെയോ പ്രതിസന്ധികളെ മറികടക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ അതിജീവന ശേഷിയെയോ മുൻകൂട്ടി കാണാൻ ഇത്തരം ഗണിതശാസ്ത്ര മാതൃകകൾക്ക് കഴിയില്ലെന്നാണ് വിദഗ്ദ്ധ പക്ഷം.

ചുരുക്കത്തിൽ, മനുഷ്യൻ എപ്പോൾ ഇല്ലാതാകുമെന്ന് കൃത്യമായി പ്രവചിക്കാൻ നിലവിൽ ശാസ്ത്രത്തിന് കഴിയില്ല. അതിനാൽ ഇത്തരം ഊഹക്കച്ചവടങ്ങൾക്ക് പിന്നാലെ പോകാതെ, പരിസ്ഥിതി നാശം, പുതിയ രോഗങ്ങൾ, യുദ്ധങ്ങൾ തുടങ്ങിയ യഥാർത്ഥ ഭീഷണികളെ പ്രതിരോധിക്കാനാണ് ശാസ്ത്രലോകം ഇപ്പോൾ മുൻഗണന നൽകുന്നത്.